Denemarken 2010

Er wordt veel over de visserij op zeeforel in Denemarken geschreven. Zo lees je veel enthousiaste ervaringen maar ook minder enthousiaste. Het zou een lastige visserij zijn en niet voor niets wordt het de vis van 1000 worpen genoemd.
Het werd tijd dat we dit eens zelf aan de tand gingen voelen en zo werd een aantal maanden geleden de vakantie geboekt naar het mooie eiland Funen. De week van 17 april tot 24 april hadden we een ruime vakantievilla geboekt in het plaatsje Sandager Naes. Gelegen aan de westkust van Funen. Zo’n 10 minuutjes rijden vanaf Assens.

Zaterdag 17 april rond 1.30 uur begon het avontuur. Na vele weken voorbereiding en de nodige voorpret op weg richting het Noorden. Via de autobahn in Duitsland reden we rond een uur of 6 de grens over. En een half uur later stonden we aan onze eerste visstek van de vakantie. We hadden besloten om op de heenweg eerst het Kolding Fjord aan te doen. Aangezien we hier praktisch langs komen op de weg naar het verblijf.  We hebben ons laten vertellen dat het met laag water daar moeilijk vissen is. Vooraf hebben we echter niet gekeken naar de getijden, dus het was enigszins een gok met welke omstandigheden we te maken zouden hebben. Al snel kwamen we er achter dat we laag water hadden en dat het erg moeilijk zou worden om hier in de vis te komen. Toch besloten om het  te gaan proberen. 
We hebben heel de ochtend gevist en geen enkele aanbeet gehad.  Tussen middag tijdens het eten van een boterham kwam ons het idee op om maar richting Assens te gaan rijden om te kijken of we onze sleutel al konden ophalen bij het sleuteladres.

Een uur later hadden we onze sleutel binnen en zijn we naar het huisje gereden waar we de boel hebben geïnstalleerd en de volgepakte auto hebben uitgeladen.
Zo fanatiek als wij waren zijn we tegen de eind van de middag weer naar het fjord gereden om het daar nogmaals te gaan proberen. Maar nu op een ander stuk als waar we de ochtend hebben gevist.
Een lastige wind op de werphand zorgde voor lastige situaties waarbij de vliegen soms gevaarlijk dicht langs het lichaam vlogen.
Maar na twee uur vissen kwam de eerste beloning van deze vakantie. Een  klein maar dapper zeeforelletje had  zich vergrepen in de pattegrissen. De eerste vis van de vakantie en tevens mijn eerste zeeforel. Hij was klein, haalde nauwelijks de 30 centimeter, maar wat was ik er blij mee.  Omdat de omstandigheden erg zwaar was zijn we niet veel later weer richting huisje vertrokken om zo de volgende ochtend fris aan de waterkant te verschijnen. Na de nodige whisky en snaaierij ons bed opgezocht en onze eerste visdag in Denemarken afgesloten.

De volgende ochtend nieuwe plannen gemaakt. Wederom gekozen voor Kolding. De wind was hard en het fjord biedt dan uitkomst. Hier valt altijd wel een plek te vinden met de wind in de rug. Rond half 7 reden we de parkeerplaats bij Houens Odde weer op. En een half uurtje later stonden we getakeld in onze waadpakken in het water. Met de wind in de rug hebben we een lekkere ochtend kunnen vissen. Enigst nadeel was de vele troep die in het water lag. Telkens bij het binnenstrippen wier en algen haken gaat op de duur irriteren.
Al vrij vlot haakte ik de eerste vis. In eerste instantie dacht ik mijn tweede zeeforel te hebben gehaakt, maar al snel kwam ik er achter dat het hier om wat anders ging. In plaats van tegengas te geven kwam de vis wel heel snel dichtbij en mocht ik een mooie dikke schol landen. Niet helemaal waar we voor gekomen zijn, maar zo’n bijvangst is leuk en bovendien hadden we daar aardig van kunnen eten. Toch is deze vis ook weer gereleased.
Een tweede vis diende zich deze ochtend al vrij vlot aan. Dit moest wel een zeeforel zijn aan de weerstand te voelen. Na een korte stevige dril mocht ik een serieuze vis landen. Hier waren we voor gekomen. Prachtig van kleur en ook al aardig vet.

‘S avonds zijn we bij het huisje gaan vissen nadat we de middag de nodige slaap hadden ingehaald.  In de hoop dat Ron nu ook van de pijnlijke nul af zou komen vol goede moed het water in gegaan. Alleen wat was het zwaar. De wind beukte letterlijk in de rug en de golven deden hier nog een schep boven op.  Een fatsoenlijke achterwaartse worp viel niet te maken maar de rolworp ging fantastisch. Die avond na hard werken een mooie vis mogen landen. Hij zal zo rond de 55 cm zijn geweest. Een mooi formaat. De teller stond inmiddels op 3 gevangen zeeforellen. Het eerste wat bij Ron boven water kwam waren zijn onzekerheden. “Ga ik wel een vis vangen deze vakantie”, aldus Ron. Na de nodige peptalk het advies gegeven om een aantal whisky’s naar binnen te werken en verzekerd dat het dan allemaal wel goed zou komen. 

Maandag richting het Noorden van funen gereden. Onze eerste stek was Stavrshoved. Een mooie plek met een prachtig strand. Hier hebben we lekker kunnen vissen. We hadden de wind redelijk in de rug. Alleen de vissen lieten zich niet zijn. Geen enkele vis zien draaien. En bij de andere vissers hebben we ook geen vissen zien landen. We zijn ‘s middags nog wat stekken gaan bekijken die we mogelijk de komende dagen nog eens wilden bezoeken.

De dag wederom afgesloten aan het strand bij het huisje. Het was die avond koud, erg koud. Met temperaturen dalend naar 0 graden is het na een tijd afzien in het toch al niet warme water.  Toch doorgebikkeld tot het donker toe en de beloning was daar. Niet groot, zo rond de 40 centimeter. Maar na vele visloze uurtjes maakt dat allemaal niet uit.

Dinsdag zijn we naar stek 117 gereden. Hier kwamen we erachter dat de wind niet ideaal stond. En schuin op de kant. Doorgereden naar  stek 21 Molleskoven. Hier troffen we een heerlijk rustige zee aan. De zon was aanwezig. Misschien niet ideaal voor het vissen maar als je een paar dagen hebt afgezien dan kan je  een beetje warmte wel gebruiken. Het was zo’n stek die er prachtig uitzag. Maar op het moment dat je stond te vissen had je toch het idee dat het hem niet werd. Ben wat gaan slapen terwijl Ron fanatiek door bleef vissen.

Woensdag zijn we naar Husby Strand gereden. Niet ver van het huisje en met de nodige informatie op zak. Informatie die ons had verteld dat we moesten zoeken naar een overgang naar ondieper water. Even dacht ik hem te hebben gevonden. Echter de eerste volgende stap die ik maakte ging de diepte in. Het water gutste mijn waadpak binnen en zorgde voor veel verkoeling. Maar bij een temperatuur rond het vriespunt is dat niet bepaald aangenaam. Terug naar het huisje en de boel laten drogen. Ron moest en zou van de nul af komen en ging bij het strandje vissen.
Na een aantal uurtjes kwam hij teleurgesteld binnen lopen. Een vis gemist deelde hij mee. Balen, maar dat hoort er nou ook eenmaal bij.

Na de middag naar het Fjord gereden en daar een aantal uurtjes lopen vissen. Wederom een blank voor ons beide. Een bezoek gebracht aan Go Fishing en daar de nodige tips gekregen voor de resterende dagen. Een leuke feitje was dat we Claus Eriksen tegen kwamen van de bekende zeeforel dvd's.  De dvd "Rise" meegenomen en deze hebben we s'avonds bekeken.

 Donderdag zijn we naar stek 29 gereden, Tarup Strand. Het oosten van Funen. Een prachtig plek en het weer hielp ook erg mee.  Eindelijk kwam daar de verlossende brul. Hij heeft er veel voor moeten afzien. Af en toe zag hij het niet meer zitten. Helemaal naar de klote van het werpen. Maar de eerste vis voor Ron gleed het netje in. Niet een joekel van een vis, maar dat doet er allemaal niet toe.

Op het moment dat we de vis wouden vastleggen op de camera kwamen we erachter dat we hem niet bij hadden. Dat was even een shit moment. Met de mobiel toch nog wat kunnen maken maar dat de kwaliteit daar echt minimaal van is lijkt me wel duidelijk.
Ron had de smaak te pakken en bij een aantal worpen daarna had hij gelijk weer actie. Hier ging het om serieuze vis. Nadat de vis zich in de oppervlakte liet zien loste hij. Shit, deze was echt groot. Snel weer werpen en hopen dat er nog wat zwemt. Gelijk bij de eerste worp na het lossen werd zijn lijn weer uit de handen gerukt. Kromme hengel, maar niet voor lang. Ook deze vis loste.
We hebben die ochtend heerlijk gevist. Op het gegeven moment stond er een man of 15 langs de kust te vissen. Geeft toch aan dat het een goeie stek is. Hier komen we later nog eens terug.

Vrijdag, onze laatste dag. Na het succes van gister zijn we weer naar Tarup gereden. Bij aankomst leek het weer enigszins goed te zijn. Gister stond er 15 man te vissen, vandaag helemaal niemand. Vreemd vonden we zelf. Maar nadat de hemel op het gegeven moment heel wat water begon te geven konden we wel begrijpen waarom ze thuis waren gebleven. Regen overgaand in hagel heeft ons doen besluiten om de spullen te pakken, en richting Nederland te gaan. We waren er helemaal klaar mee. Zes dagen was het afzien in een erg mooie omgeving. Maar als je elke dag wind, hagel en zelfs sneeuw hebt gehad ben je het op het gegeven moment helemaal beu. Daarbij vielen de vangsten ook tegen.

Maar desondanks kunnen we terug kijken op een geslaagde vakantie. We hebben gelachen waarbij soms de tranen over onze wangen liepen. We hebben auto-pech gehad op de terug weg. We hebben gekregen waar we voor zijn gekomen. En ik kan jullie verzekeren. Bij ons is het Denemarken virus toegeslagen. Tot volgend jaar.